Golfen in Toscane

Golfen in Toscane

Golfen in Toscane

Golfen wordt in Italië steeds populairder en er komen geregeld mooie nieuwe banen bij. In Toscane vind je een aantal schitterende banen, die worden gerekend tot de beste van heel Italië.

Toscane_sport-golf.jpg

Toscane te paard

Toscane te paard

Toscane te paard

Het Toscaanse landschap bewonderen vanaf de rug van een paard – het is de manier om alle geuren, kleuren en geluiden in je op te nemen. Zowel beginners als gevorderde rijders vinden in de omgeving van de grote steden Florence, Siena, Arezzo en Grosseto tal van mogelijkheden om een ritje langs cipressen, wijnranken en olijfbomen te maken. 

Toscane_sport-paard.jpg

Via deze link vind je een overzicht van alle maneges in Toscane. De meeste verzorgen ook buitenritten, maar neem voor de zekerheid altijd even van tevoren contact op om te informeren naar de voorwaarden en beschikbaarheid.

Zwemmen en duiken in Toscane

Zwemmen en duiken in Toscane

Zwemmen en duiken in Toscane

De Toscaanse kust kent schitterende stukken strand, waar je heerlijk geniet van zon, zee en een verkoelend briesje – en vaak ook nog van een breed aanbod aan strandtenten, waar je verse cappuccino, echt Italiaans ijs, een goede lunch of een lekkere pizzapunt kunt halen. 

Stranden

Elk jaar worden de mooiste stranden in Italië beloond met een Bandiera Blu, een Blauwe Vlag. De vlaggen worden uitgereikt door de FEE (Foundation for Environmental Education), die de stranden onder meer beoordeelt op schoon zeewater, veiligheid en servicegerichtheid. Ook op veel stranden in Toscane wapperen een of meer blauwe vlaggen, bandiere blu. Toscane-Nu geeft een overzicht van de stranden ‘bekroond’ met een bandiera blu.

In het noorden van Toscane, o.a. bij Pisa, vind je een aantal ‘chique’ stranden, waar je ligstoelen en parasols kunt huren, bij Marina di Carrara, Forte dei Marmi, Pietrasanta, Camaiore, Viareggio en Marina di Pisa. Iets zuidelijker kun je naar Livorno (bij Antignano en Quercianella), Rosignano Marittimo, Cecina, Castagneto Carducci, San Vincenzo, het Parco Naturale della Sterpaia (bij Piombino) en Marina di Bibbona.

Marciana Marina is het enige strand met een Bandiera Blu op Elba. In het zuiden van Toscane zijn de stranden vaak wat puurder. Hier kun je voor een met een blauwe vlag bekroond strand terecht in Follonica, Castiglione della Pescaia, Marina di Grosseto en Monte Argentario.

Hier kun je dus, mits het weer en de stroming het toelaten, met een gerust hart een duik in zee nemen. Twee van de zuidelijke stranden in Toscane, dat van Castiglione della Pescaia en dat van Capalbio, zijn door de Guida Blu ook in de top 15 van de mooiste stranden van Italië geplaatst. De stranden bij deze kustplaatsen in de Maremma zijn nog ongerept en heel mooi!

Toscane_sport-zwemmen.jpg

Duiken en snorkelen

De kust van Toscane biedt daarnaast prachtige plekken om te snorkelen en te duiken. Zo liggen er voor de kust bij San Vincenzo meer dan honderd scheepswrakken. In de buurt van Piombino vind je kleurrijke rotsen, die zeker ’s nachts enorm indrukwekkend zijn. Ook rondom de eilanden van de Toscaanse archipel vind je prachtige plekken om te duiken, met schitterende koraalriffen, scheepswrakken en grotten.

Populair zijn vooral Elba en het iets kleinere Giglio. Op Elba alleen al tref je zo’n 15 verschillende, veilige duiklocaties, zoals Lo Scoglietto aan de noordkant van het eiland, en Scoglio del Remaiolo, tot 60 meter diep en met een schitterende flora en fauna. Beginnende duikers  kunnen aan de westkust van Elba op zoek naar het wrak van Pomonte.

Vissen en vliegvissen in Toscane

Vissen en vliegvissen in Toscane

Vissen en vliegvissen in Toscane

Om te kunnen vissen in Toscane heb je een vergunning nodig en voor sommige gebieden moet je daarnaast een extra dagkaart kopen. Vraag goed na wat je nodig hebt voor je ergens je hengel uitgooit, want elk meer of elk gebied heeft zijn eigen regels en zijn eigen vergunning. 

In sommige gebieden kun je vrij gemakkelijk een toeristenpas regelen, elders is dat weer omslachtiger. Veel informatie is te vinden op de website van Fipsas, de Italiaanse sportvisvereniging.

Toscane_sport-tuscany.jpg

Vliegvissen

Wil je vliegvissen in Toscane, ga dan op pad met de gidsen van Flying Fish. Deze organisatie weet niet alleen de beste plekken, maar biedt tevens de beste gidsen – ook voor gevorderde vissers!

Skiën in Toscane

Skiën in Toscane

Skiën in Toscane

Je zou het misschien niet verwachten, maar in de winter kun je ook in Toscane skiën, langlaufen en snowboarden. Niet overal natuurlijk, maar in Abetone, een prachtig wintersportgebeid dat in de Apennijnen bij Pistoia ligt, vind je ruim dertig pistes, zowel voor beginners en gevorderden. 

Toscane_sport-skieen.jpg

De mooiste pistes zijn de Zenopistes, die zijn ontworpen door oud-skikampioen Zeno Colò. Abetone ligt op ca. 85 kilometer van Florence, waardoor het in de winter een heerlijke bestemming is voor een weekend wintersport tijdens een stedentrip Florence. Klik hier voor meer informatie.

Voettocht van Florence naar Siena

Voettocht van Florence naar Siena

Voettocht van Florence naar Siena

Voettocht van de overweldigende cultuur in Florence door de prachtige druivenranken en olijfbomen van Toscane naar Siena, de ‘Stad-van-het-Plein’. Peter Daalder, liefhebber van Italië en van wandelen maakte deze tocht langs de cultuur en natuur van Toscane en doet verslag voor Toscane-Nu.

Toscane_ponte-vecchio-florence-1a.jpg

Het is nog stil in Florence als we vertrekken. De schoonmakers zijn aan het werk, het plein rondom de Duomo wordt schoongespoten. We kopen wat brood voor onderweg, een ons prosciutto en een paar flesjes water. We steken de Arno over bij de Ponte alle Grazie en zien de Ponte Vecchio rechts naast ons in het gouden morgenlicht.

Langzaam klimmen we de stad uit. Hoewel het nog fris is en we langzaam lopen, vallen de eerste druppels al snel van het voorhoofd. Op de Piazza Michelangelo, zestig meter boven de stad, staan de bussen met vroege vogels al geparkeerd terwijl iedereen zich op de foto wil zetten met Florence als achtergrond. De verkopers van voetbalshirts, Italiaanse hebbedingetjes en snoepgoed, stallen hun waar uit. De eerste agenten, of zijn het parkeerwachten?, laten zich zien.

Toscane_florence-1.jpg

Italianen en wandelen

Door de luxe buitenwijken van Florence in de glooiende heuvels aan de zuidkant van de stad, lopen we langzaam verder weg van de bewoonde wereld. Door een verlaten park, afdalend over een steil, stenig geitenpad, komen we op een stille binnenweg.

Al jaren maken we dit soort wandelingen in Italië en steeds weer valt het op hoe weinig wandelende Italianen je tegenkomt. Lopen is echt geen favoriete bezigheid. In de natuur, waar we later die dag terecht komen, vind je nauwelijks wandelpaden, laat staan borden of markeringen. Heel af en toe volgt de route een rood-wit gemarkeerd pad, maar meestal moeten we het hebben van een goede beschrijving al dan niet in combinatie met de GPS-coördinaten.

Toscane_florence-2.jpg

Wie op deze manier de natuur doorkruist, moet wel wat kennis van zaken hebben, want als het in de beschrijving gaat over een notenboomgaard, is het wel makkelijk als je die herkent. Zoals je ook een beetje moet interpreteren, want paden veranderen, er waait eens een boom om of een enthousiaste groep Italianen maakt met hun quads een modderpoel waar eens een pad heeft gelopen……

Voorjaar

Wandelen in Toscane is ideaal eind april/begin mei. De temperatuur is over het algemeen aangenaam en de natuur staat er fris bij. De wijnranken zijn bijgeknipt, het onkruid is weggehaald, er wordt hier en daar wat gespoten. De olijfbomen zijn gesnoeid, her en der zien we vuurtjes waar boeren de takken verbranden. Nu mag dat nog kennelijk. Vogeltjes hebben het naar hun zin, salamanders en hagedissen schieten weg in de lage struiken. De verdorde blaadjes zorgen voor een geheimzinnig ritselen.

De cipres, zowat hét symbool voor Toscane, is mooi in het landschap, maar biedt de wandelaar nauwelijks enige beschutting als de zon fel schijnt. En trouwens ook niet als het regent. En ook dat komt voor. Het is uiteraard niet zomaar zo mooi en fris groen.

Agriturismo

Her en der zijn overnachtingsmogelijkheden op het platteland en in de kleine steden op het platteland. De eerste dag van onze tocht naar Siena, verblijven we in zo’n agriturismo. Logeren bij de boer noemden wij dat zo’n vijftien jaar geleden. Ondertussen zijn veel van deze overnachtingadressen kleine plattelandspaleizen geworden. En vaak is de boer ook ver te zoeken. Toch zijn dat de mooie plekken. Waar mama kookt met de spullen van de streek.

Impruneta

Impruneta is de eerste stop. Twintig kilometer lopen vanaf Florence. In niets lijkt het hier op de drukke stad met zijn mondaine en peperdure winkels. Van al die honderdduizenden toeristen die jaarlijks Florence bezoeken, zien ze er in Impruntena maar een fractie.

In Florence hebben we ons tegoed gedaan aan een echte Bistecca Fiorentina. Vier ons was ons exemplaar, we zagen in een ander restaurant een minimum van een kilo, uiteraard wel met een gezelschap van vier te delen. Hier houden we het wat rustiger, er moet ook nog gelopen worden.

Toscane_florence-3.jpg

Van Impruneta lopen we een hele dag in de natuur. Een enkele boer werkt op het land, er scharrelen wat mensen rond de enkele boerderij die we tegen komen en uiteraard zijn er honden, als onderdeel van de 3 H’s: huis, hek en hond. Kennelijk is er veel te bewaken, want op het platteland heeft vrijwel ieder huis zo’n blafgrage hond. Wie dan nog niet gewaarschuwd is, ziet de meest afschrikwekkende bordjes ‘Attenti al cane’, maar ook ‘Cane Mordace’ en ‘Attenti al cane & al padrone’. Maar gelukkig staat ook overal een hek.

Na een afwisselend wandeling waarbij we, zoals overal in Toscane afwisselend stijgen en dalen, komen we bij een prachtig familiebuiten in Strada, Villa Il Leccio. De eigenaar, een vrouw van een jaar of 45, begroet ons met een heerlijke luie stoel in de zitkamer en een koel glas witte wijn. Om nooit meer op te staan….

Dat doen we even laten wel om nog te genieten van de tuin en het uitzicht. De familie heeft de villa mooi verbouwd, veel eikenhout, grote ruimten, we voelen ons echte kasteelbewoners. Als ’s avonds dan de eigenaresse met haar moeder de keuken in duikt, is de avond volmaakt.

Slagersboetiek

De volgende route heeft een pittige stijging in petto. Meer dan 350 meter omhoog door een donker bos waar de paden ook dienen als afwateringsgeul. Het is allemaal nogal uitgesleten, terwijl dit een van de weinige stukken is waar markeringen staan. De frisse maar heftige voorjaarsbui die wij al even dreigend zagen hangen en die perfect was voorspeld op de weerapp, zorgde voor een doorweekte afdaling. Gelukkig droogt de zon alles daarna ook weer.

Toscane_florence-4.jpg

Ons einddoel is Greve, stadje met een snoepje van een plein met loggia’s, het Piazza G. Matteotti, al eeuwenlang belangrijk als marktplaats. Halverwege is de slagerij Marcelleria Falorni, waar een oude Fiat bestelauto als lokkertje buiten staat. Binnen is het geen slager, het is een boetiek. Waar de duurste vlezen uitgestald liggen als de mooiste flessen wijn. Echt zo’n plaats om hebberig van te worden, maar pas op. Net als bij wijn, zijn sommige soorten hier schreeuwend duur. Kijk maar eens naar de prijs van prosciutto van wild zwijn….

Zondag in Radda

Op een rustige, mooie, zonnige zondag, is Radda eindpunt van de dag. De ministad zie je al vier uur van tevoren liggen, bijeen geklonterd bovenop een vrij kleine heuvel. Het dorpje nodigt uit om er uren zomaar op een bankje te zitten, wat te lezen, te picknicken en te staren naar het landschap. Ook hier krijgt meneer pastoor niet zo heel veel gelovigen meer naar de zondagse mis, maar daarna volgt de parade over de enige straat van het dorp. Het is voor ons een halve rustdag, heerlijk genieten van een uitgebreide Italiaanse lunch. Met wijn, want we lopen alleen nog naar het hotel. Wat kan het leven goed zijn. Viva Italia!

Toscane_piazza-campo-siena.jpg

Naar Siena

Driemaal eerder waren we in Siena, tweemaal in een hotel dat aan de achterzijde grenst aan het voetbalstadion van Siena. Hangend uit het raam volgde ik daar ooit een wedstrijd van de ploeg in de zwartwit gestreepte shirts. Ik kon iets meer dan een half veld zien, maar het maakte me vanaf dat moment supporter van de club.

Ditmaal overnachten we in Villa Liberty, heel toepasselijk in het jaar waarin Toscane herdenkt dat het zeventig jaar geleden bevrijd is. Heerlijk, zo’n hotel op loopafstand van de stad. Natuurlijk lopen we net als iedereen rechtstreeks naar ‘Het Plein’, ‘Il Campo’. Wat je daar doet? Rondlopen op het schelpvormige, aflopende plein, de toren van het stadhuis beklimmen, iets eten natuurlijk, foto’s maken. Van elkaar, van het plein, van de mensen. En kijken. Niets is mooier dan mensen kijken. Op veel terrassen is het personeel gewend om snel op te dienen en weer af te ruimen, want de volgende staat alweer klaar.

We lopen naar de Duomo, wat ziet die er schitterend uit. Niets voor niets hier, dus eerst kaartjes kopen. Ook binnen is het een juweel, wat een mooi bouwwerk. En wat een rijkdom. Een schelle, dwingende vrouwenstem dwingt stilte af via de luidsprekers. We blijven bijna twee uur binnen, mede gestimuleerd door een felle onweersbui die over Siena trekt.

Genot

Vijftien jaar geleden liepen we deze tocht ook. De route is veranderd, we hadden allemaal andere
overnachtingadressen. Lopen is inspannend, maar verder ook zo enorm ontspannend. Je loopt de hele dag, kijkt, ervaart, geniet, maakt foto’s, rust uit voor een picknick of wat te drinken.

Toscane_toscane-1.jpg

De natuur is zeker zo overweldigend mooi als al het fraais van de grote kunstenaars in Florence en Siena. Wij hebben het gevoel dat we dagenlang lopen in een aaneenschakeling van Bobolituinen, maar dan zonder hek er omheen. Het is een genot om een echte Chianti Classico (afkomstig uit een beperkt gebied) te drinken. Te genieten van een stevige, eerlijke, Toscaanse boerenmaaltijd. En morgen…, dan lopen we weer een stukje verder. Naar een nieuwe heerlijkheid. Arrivederci!

Dit verslag is een bijdrage van Peter Daalder, hoofdredacteur van bergsportmagazine Hoogtelijn.
De gelopen tocht is onderdeel van het aanbod van SNP Natuurreizen: Toscane, Charming Chianti (met bagagevervoer). 

Pin It on Pinterest